De man hing mit z’n rug tege ’t hekke
En zag hoe de stier de koe ging dekke
Dat was zeker niet de eerste keer
Maar ’t boeide n’m iedere keer weer

Hai doch daerbai an vroeger
Hai was gêên denker, maor ’n zwoeger
Toen dee die stier dat ok al op die menier
Want ’t was en nou nog steeds ’n stier

Behalleve dut tafferêêl
Zag ‘t ie z’n leve voor ’n dêêl
Azz’n film verbai trekke
Daer tege dat vierschêêshekke

Hard werreke en niet of en toe
Zôôas die stier en die koe
Maor alles mit de hand in die taid
Van vroeg tot laet zôôgezaid

Hai voelde ’t nou nog in z’n rik
Als was ’t soms maor ’n ôôgenblik
Nou gaot alles mit ’t mesien
En is ’t gauw gezien

Hai vroog z’n aige wel ’s of
Was ’t in de modder en in ’t stof
Toen slechter of beter
Voor deuze ouwe aizervreter

Oitainlek was tie d’r toch wel oit
Hai hoorde ’t dieregeloid
Zag de stier nog ’s rekke
En leunde tevreeje tegen ‘t hekke

© Chris den Boer 2026

Comments are closed.